"Wij zijn saai in bed, hoor,” zegt de jonge vrouw met een speelse blik in haar ogen vanachter haar biertje tegen me. “Gewoon op z’n missionaris.” Ze wil haar naam niet zeggen, alleen dat ze studeert aan de toneelacademie, en haar vriend ook. Gevraagd naar hoe hun seksleven werkelijk in elkaar zit, of wat ze het liefst doen, antwoorden veel mensen ongeveer hetzelfde. Simpele seks is favoriet.

Seksuoloog Rik van Lunsen, hoofd Seksuologie van het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam, bevestigt dat: “Als je kijkt naar wat mensen daadwerkelijk doen in bed, heeft het overgrote deel een voorkeur voor de wat traditionelere seks. Dat is altijd al zo geweest en zal misschien wel altijd zo blijven.”

Een man vertelt waarom hij meer van vintage porno houdt dan van moderne: “De vrouwen hebben nog putjes in hun dijen. En het zijn geen meisjes die zestien lijken, het zijn vrouwen. En er zit een verhaallijn in. Daar deden ze vroeger nog moeite voor.” Hij is niet de enige met een voorkeur voor vintage porno. Seksblaadjes uit de jaren zeventig zijn bijna tot kunst verheven. Ze zijn naïef onschuldig. En schaamhaar te over; in vooruitstrevende kringen kan dat ook weer.

Recht-op-en-neerseks, seventiesfilmpjes, een ongeschoren schaamstreek: het zijn allemaal reacties op de ‘pornoficatie’ van onze samenleving. Door de seksuele revolutie en het overweldigende aanbod aan digitale porno komen we seks bijna dagelijks tegen in allerlei vormen. En het is gewelddadiger en bloter dan ooit tevoren. De vrouwen en mannen zijn perfect gephotoshopt, iedereen is ervaren. Al die harde, extreme en volleerde seks krijgt vele malen meer aandacht in de media dan dat wat de meeste mensen thuis het liefste doen: een beetje rustig aan wat hannesen. Met zijn tweeën. Vanilleseks dus.

Uit een recent onderzoek van de antropologen Joseph Henrich en Robert Boyd blijkt dat monogamie leidt tot een stabielere samenleving: monogame mensen verwaarlozen zichzelf minder, en misbruiken en moorden ook minder.

Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.